خلسه...

آدم از یک جایی به بعد دیگر خودش را به در و دیوار نمی کوبد از هرچه هست و نیست شاکی نمی شود، از آدم ها فاصله نمی گیرد، از هیچ کس دیگر متنفر نمی شود.. آدم از یک جایی به بعد آرام می شود... کنار می آید......

این روزا به طرز مشکوکی همه چیز آرومه... خصوصا در محیط کار... امیدوارم طوفانی در راه نباشه ! و بعد از عید هم با این همه برنامه یی که برای خودم چیدم رسما هلاک نشم! + زرت زرت پست میزارم : ))))))))))) بس که تنهام : )))))))))))))))))) ++ باید یادم بمونه هیچ کس جز خودش نمیتونه برام خیر و نیکی رو رقم بزنه... باید یادم بمونه تا نترسم از این همه آدم کج و کوله!...

تمام داشته من از دنیا و کدری هاش، اعتماد بود. یه اعتماد خاص و پر رنگ...گند زدن بهش... با بی اعتمادی ... با فضولی ... با شنود ... با هک ... با هرچی میشد اسم ـشو گذاشت... واسه من اما مثلریختن آوار رو سرم بود... مثل خراب شدن قصر آرزوهام... گند زدن به همه چی... و هیچی از من نموند... حالا هی می خوان منو درست کنن... بازم به همون روش قبل! با بی اعتمادی... چک... تهمت به آدمای دیگه... گذاشتن لیبل رو این و اون... از جونم چی می خوان...؟ ...