تمام داشته من از دنیا و کدری هاش، اعتماد بود. یه اعتماد خاص و پر رنگ...xa0گند زدن بهش... با بی اعتمادی ... با فضولی ... با شنود ... با هک ... با هرچی میشد اسم ـشو گذاشت... واسه من اما مثلxa0ریختن آوار رو سرم بود... مثل خراب شدن قصر آرزوهام...xa0 گند زدن به همه چی...xa0 و هیچی از من نموند... حالا هی ...

نکنه من واقعا آدم بدی باشم... ؟ نکنه من با همه بد تا میکنم ... ؟ نکنه ....xa0

خدایا شکرررت... واسه خیلی چیزا :))))- فکر نکنین خبری شده ها... یهو... یه چیزایی اونقدر خوش می گذره و خوبه که نمیشه خدارو شکر نکرد واسش! شاید خوشش نیاد خود خدا هم اما میچسبه دیگه!

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید ادامه مطلب

مثلا الان بهش می گفتم کافی میکس تموم کردم! در عرض ی ربع یه پاکت گل زده ـشو میآورد! - فقط مشکل اینه که من هیچ وقت از کسی چیزی درخواست نمی کنم!...xa0

همیشه می گفت.... دیر رسیدم... دیر رسیدم همه جا... به تو... به زندگی...xa0 می گفت... من و تو در زمان یا مکان اشتباهی به هم رسیدیم...xa0 راست می گفت... درست عین حقیقت... کاش ده سال زودتر یا حتی ده سال دیرتر بهم می خوردیم...! می گفت پاییز یعنی دیر رسیدم... یعنی یادم باشد در زندگی بعدی زودتر باشم... تا ...

صدای ـش... دست ـهایش... حالت خاص نگاه ـش... جای بوسه ـها و نوازش ـش...، آزارم می دهد... دلم می خواهد فندک لعنتی ـم، تقویم ـش، آلبوم ایندیلا و هزار و کوفت و زهر مار دیگر را توی یک باکس بگذارم، برویم کافه نادری... همه را پس ـش بدهم... موهای ـم را قیچی کنم و بگویم هی فلانی دیگر بار و بندیلت را جمع کن.....

درماندگی یعنی تو اینجاییمن هم همینجایم ولی دورم.... -علیرضا آذر +آنقدر دوستم دارد که گهگاهی عذاب وجدان می گیرم...!

چقدر کم دارمت ... برای این روزـهای.....

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید ادامه مطلب

بعد از مدت ـها با هزار ترس و لرز پیجشو باز کردم!هنوز بوی خاطرات میداد... هنوز کنزو... هنوز ایندیلا...xa0

جا پای پاهایمان گذاشتم... از همان کوچه گذشتم... همان که گفتی ببین این خونه چقدر قشنگه و در همیشه عمرم شبیه خانه ی مورد علاقه ـم بود! همان که گفتم بن بست است و نبود! همان که.. کنارت امنیت را تجربه کردم... همان که شرط را باختم...xa0 ما با هم خوشبخت بودیم... واقعیت این است...xa0 می توانستیم کنار هم سال...

عشق حسی شبیه استفاده از یک داروی مخدر به انسان می دهد! وقتی نباشد، وقتی عطش داشتنش غلبه کند و یار نباشد، خلسه و کرختی یی بر انسان غالب می شود درست شبیه استفاده از یک مخدر! حتی اگر یک عمر از نبودنش هم بگذرد ، باز با یادش همان خلسه و همان حس و همان کرختی....